Nynken verifiziert

01-03-25: Hotel California deel 1

"You can check out any time you like, but you can never leave."  
 
In het begin van hun D/s relatie werd het wel eens gezegd als grapje, maar het blijkt wel erg waar te zijn. Ze hadden allebei een paar keer uitgecheckt om verschillende redenen, maar waren nooit echt bij elkaar weggegaan.  
 
Ze zat op de grond aan zijn voeten, hij in zijn comfortabele fauteuil. Ze droeg een zwart satijnen negligé, hij een spijkerbroek en blauwe blouse. Haar hoofd rustte tegen zijn knie en op de televisie speelde een serie waar ze naar keken. Zijn hand gleed over haar hoofd, hij pakte een handvol haar en trok zo haar gezicht richting hem. "Ik ben blij dat je weer aan mijn voeten zit kutje."  
 
"Ik ook meneer." Ze keek hem aan en was dankbaar zijn kutje te zijn. Lief dat hij dat zo zei.  
 
"Ik ben er blij om, omdat je wederom bevestigt dat je niet zonder me kan. Dat ik alles met je kan doen wat ik wil. Of met je kan láten doen. Alles. Door iedereen."  
 
So much voor lief. Ze voelde zijn woorden in eerste instantie als een ram in haar buik en ze wende haar gezicht af. Hij had natuurlijk gelijk. Toch veranderde haar eerste schok snel in een beetje boosheid en een licht koppig gevoel. Alsof hij niet net zo graag weer verder wilde, hij was notabene degene die haar had gevraagd of ze open stond voor weer een D/s. Ze keek hem aan met een blik waarvan ze wist dat die niet gewaardeerd zou worden. Te koppig, te direct.  
 
Een rukje aan haar haar. "Ja meneer??"  
 
"Ja meneer", antwoorde ze, een beetje kortaf.  
 
"Juist. Kuthoer." Hij duwde haar hoofd van hem weg, ruw en onaardig. Ze probeerde het echt tegen te houden, maar toch ontsnapte er een "pff" aan haar lippen. Ze voelde hoe hij verstijfde, en dat deed ze zelf ook, ze wist dat ze dat niet had moeten doen. Ze beet op haar lip, wetend nadat ze beter niets kon zeggen nu.  
 
Hij stond op en liep van haar weg. Ging tegen de tafel aan staan met zijn armen over elkaar en keek haar strak aan. Met een vinnige stem begon hij: "Elke keer kom je weer bij me terug. Je kunt niet zonder mij, omdat je weet dat ik je kan bespelen zoals niemand dat kan." Natuurlijk had hij gelijk, ze keek hem voorzichtig aan en knikte. Haar hart sloeg snel en tot haar frustratie voelde ze hoe haar kutje kriebelde. "DUS," ging hij wat luider verder " als ik zeg dat je alles voor mij doet, ik alles met je kán doen en alles met je kan LATEN doen..." Een korte stilte. "Dan wil ik een enthousiaste Ja Meneer horen, kuthoer. En zeker geen spot!"  
 
Overrompeld door deze donderpreek keek ze hem met open mond aan. Ze stamelde een "Ja meneer" en voelde zich kleiner dan ooit.  
 
"Zo ja. En om dan maar meteen de daad bij het woord te voegen.." Hij pakte zijn telefoon en sprak luid uit wat hij typte. "Hey. Thomas. Mijn. Brutale. Sub. Moet. Haar. Plaats. Weer. Even. Leren. Kennen. Kijk. Je. Mee?  
 
Alsof er een emmer ijs over haar heen werd gegooid. Ze wilde met haar hoofd schudden. Nee roepen. Smeken. Haar ogen deden dat ook vast wel, maar ze hield zich in en keek naar de grond.  
 
"Hij wil het wel kutje. Ga je me laten zien hoe graag je mijn sub bent, ga je me plezieren?" Ze had moeite om hem aan te kijken. Ze wilde hem echt plezieren, ze wilde een goede sub zijn en ze had ook wat goed te maken na haar pff. Een scenario als dit was al vaker ter sprake gekomen, maar ergens had ze gedacht dat het loze dreigementen waren. Maar hij had gewoon iemand klaar staan ervoor.  
 
De gedachtes raasden door haar hoofd en ze had lichte paniek. Voelde de tranen in haar ogen. Hij kwam op zijn hurken bij haar zitten en keek haar aan, een stuk vriendelijker nu. Zijn hand gleed over haar buik richting haar kutje. Twee vingers tussen haar lipjes, en ze kon wel voelen wat hij daar aantrof, haar ogen wende ze af. Haar kutje was zo'n verrader.  
 
Hij grinnikte. "Zo nat voor Thomas. Maak me trots kutje." Zijn wat vriendelijkere toon kalmeerde haar, en ze wist dat ze hem trots ging maken.  
 
Hij trok haar nachthemdje over haar hoofd zodat ze helemaal naakt zat, deed een paar stappen terug en toen hoorde ze de telefoon overgaan.  
 
Haar meneer en Thomas spraken over haar alsof ze er niet bij was. Eerst kwam hij naar haar toe om haar van dichtbij te laten zien, maakte een rondje om haar heen. Ze wilde door de grond zakken, wegrennen. Ze voelde zich zo geobjectificeerd, zo vernederd door de opmerkingen die over haar lichaam gemaakt werden door de twee mannen. Zelfs al waren ze nog zo positief. Daarna werd de telefoon op tafel neergezet, camera richting haar, beeldscherm van haar weg, zodat ze Thomas niet terug kon zien. Haar meneer ging ernaast zitten op een stoel, in een ontspannen houding. "Leun achterover zodat we het goed kunnen zien en streel jezelf."

von Rem013 - 01-01-2026

wat een mooi verhaaltje in je dagboek

---

von willem2 - 12-12-2024

erg mooie kerst foto